Drukuj

b_150_100_16777215_0___images_stories_evangelium_vitae.png

 

 

 

 

 

 

 

 

 

ZROZUMIEĆ EWANGELIĘ ŻYCIA

WARTO POCZYTAĆ !!!

 

 

 

Podczas spotkań Grupy modlitewnej św. Ojca Pio rozpoczęliśmy cykl formacyjny mający na celu pogłębienie nauczania naszego rodaka św. Jana Pawła II. Przybliżyliśmy treść Encykliki noszącej tytuł Evangelim vitae. Zachęcamy do zapoznania się z poniższym rozważaniem.

Rozważania na temat Encykliki Evangelium Vitae Ojca Świętego Jana Pawła II

Ojciec Święty Jan Paweł II bardzo kochał rodzinę, której Bóg tak szybko go pozbawił zabierając do nieba. Całą swoją miłość do rodziny przelał na wszystkie rodziny świata. Swoim życiem głoszonym nieustannie i z mocą słowem przekazywał nam Ewangelię życia. Żył w czasach gdy życie ludzkie było okrutnie niszczone przez działania wojenne, także przez wprowadzoną w Polsce po wojnie haniebną ustawę zezwalającą na mordowanie niewinnych istot w łonach matek. Bolesne owoce tej nieludzkiej ustawy zbieramy do dzisiaj. Pan Bóg wybrał Ojca Świętego Jana Pawła II na Pasterza narodów by pokazał światu jak odbudować cywilizację życia i miłości. Rozpoczynając pasterzowanie na Stolicy Piotrowej powiedział do nas. „Otwórzcie drzwi Chrystusowi. Otwórzcie drzwi waszych serc”. Mówił też „ Nie lękajcie się, jest przy was Chrystus”. U kresu życia własnym przykładem pokazał by do końca być wiernym krzyżowi nie wypuszczać krzyża z rąk, brać krzyż na swoje ramiona a także iść za krzyżem, krzyżem na którym Chrystus oddał swoje życie abyśmy my mogli żyć pełnią życia. Streścił w tym całą Evangelium Vitae czyli Ewangelię życia. Ewangelia życia znajduje się w samym sercu orędzia Jezusa Chrystusa. Narodziny Jezusa są dla nas ogromną radością i nadzieją wybawienia nas z grzechów. Bo to Jezus jest życiem. Życie jest bezcenną wartością i należy je bezwzględnie szanować niezależnie od trudności jakie często trzeba pokonywać. Szanować od poczęcia do naturalnej śmierci. Zostaliśmy bowiem stworzeni na obraz i podobieństwo Boga samego. Tylko Bóg życie zabiera i do życia przywraca. Uznanie prawa do życia jest fundamentem zdrowego współżycia między ludźmi oraz istnienia wspólnoty politycznej. To wielkie wyzwanie dla wierzących w Chrystusa. Bóg stworzył człowieka z miłości i uzdolnił do miłości więc nie jest to zadanie niewykonalne. Od lat obserwuje się wiele zagrożeń dotyczących życia ludzkiego. Wciąż pojawiają się nowe przejawy tych zagrożeń. Kościół ma za zadanie głosić całemu światu Ewangelię życia we wszystkich wymiarach gdzie to życie jest zagrożone, zwłaszcza słabe i bezbronne. Już Sobór Watykański II ostro potępił liczne zbrodnie przeciw życiu takie jak zabójstwa, tortury, spędzanie płodu, nędzę, nieludzkie warunki życia i pracy, niewolnictwo, prostytucję, handel kobietami. Potępił też ustawodawstwa państwowe, które w majestacie prawa zezwalają na swobodę w działaniu przeciw życiu. Po wejściu w życie ustawy aborcyjnej zabijanie dzieci w łonach matek stało się powszechną praktyką we wszystkich polskich szpitalach finansowaną ze środków publicznych. Służby medyczne przestały wówczas spełniać swoją misję służenia życiu a wręcz przeciwnie – swoimi działaniami uwłaczały własnej godności. Nastąpiło zaćmienie ludzkich sumień. Ojciec Święty – największy obrońca życia naszych czasów miał świadomość bolesnych skutków dla istnienia Polski i Świata jeśli nie zostanie powstrzymany atak na życie. W 1991 roku zwołuje Nadzwyczajne Obrady Kardynałów celem podjęcia działań w kierunku odwrócenia zaistniałej sytuacji. Encyklika Evangelium vitae jest owocem pracy Episkopatów całego świata potwierdzająca nieocenioną wartość życia ludzkiego. Każdy ma obowiązek życie szanować, miłować i chronić. Tylko taka droga daje sprawiedliwość, rozwój, prawdziwą wolność i szczęście gdzie rodzina będzie sanktuarium życia a nie śmierci. Encyklika Evangelium vite skierowana jest do biskupów, do kapłanów, diakonów, do zakonników i zakonnic, do katolików świeckich oraz do wszystkich ludzi dobrej woli. Evangelium vite składa się z czterech części.

 

1. Krew brata mego woła głośno ku mnie z ziemi.

Ta część przywołuje tekst biblijny, który mówi zabójstwie Abla przez Kaina. Kain dopuścił się zabójstwa brata swego przez zawiść. Udawał, że nic go to nie obchodzi co się stało z jego bratem. Pan Bóg potępił czyn Kaina, nie pozwolił by zbrodnia pozostała bezkarna. Kto podnosi rękę na brata swego podnosi rękę na samego Boga. Życie Kaina będzie toczyło się na pustyni i w stepie, będzie tułaczem i zbiegiem na ziemi. Pomimo tego bratobójczego czynu Bóg daje znamię Kainowi przez co zapewnia mu ochronę przed ludźmi, którzy chcieliby go zabić by pomścić Abla. Już w tym momencie Bóg okazał miłosierdzie Kainowi nie pozwalając go zabić. Kain przez swój czyn pozbawił się oglądania oblicza Boga. Bóg jednak daje szansę Kainowi i pragnie jego nawrócenia. Krew wylana przez ludzi nie przestaje wołać z pokolenia na pokolenie. Ojciec Święty przytacza długą listę zagrożeń ludzkiego życia:

• aborcja,

• eutanazja,

• brak należytego dostępu do usług medycznych,

• głód,

• niedożywienie,

• przemoc przeciw kobietom.

Nowe nazewnictwo medyczne sprawia przyćmienie zjawiska zabójstwa. Osoba stara oraz dziecko przeszkadza w używaniu życia osobom z rodziny. Należy się więc go pozbyć jak nieznośnego ciężaru. Toczy się walka silnych przeciw słabym. Środki wczesno poronne są już tak niewinnie wprowadzane, że nie jest potrzebna pomoc lekarza i stosuje się je bez żadnej kontroli społecznej. Brak jest przy tym informacji o jednej z głównych przyczyn powstania raka piersi jako następstwo usunięcia pierwszej ciąży zwłaszcza u nastoletnich dziewcząt. Oskarża się Kościół, że przyczynia się do zwiększenia ilości zabitych dzieci w łonach matek, dlatego że zabrania stosowania antykoncepcji. Kościół uczy jak ma wyglądać współżycie zgodnie z zamysłem Bożym. W przeciwnym wypadku życie, które ma być darem samego Boga staje się wrogiem, którego należy bezwzględnie unikać. Kościół sprzeciwia się:

• In Vitro,

• niszczeniu i zamrażaniu embrionów,

• prowadzeniu badań przed urodzeniem w celu eliminacji dzieci chorych.

• przerwaniu życia człowieka argumentując ten fakt skróceniem cierpienia,

• odmawianiu leczenia i opieki dzieciom chorym odmawiając im nawet pożywienia,

• eutanazji w celu pobierania narządów.

Kościół zwraca uwagę na przemiany demograficzne prowadzące do spadku urodzin w krajach bogatych, a wzrost dzietności w krajach ubogich. Wiek XX jest uznany wiekiem spisku przeciw życiu gdzie antykoncepcja, sterylizacja i aborcja uważane są za przejaw postępu. Wzniosłe deklaracje praw człowieka stoją w konfrontacji z działaniami przeciw życiu. Głos Kaina słyszy się także dzisiaj. Gdy Bóg pyta „ Gdzie jest twój brat?”- on odpowiada „Czy jestem stróżem mego brata?” Tak każdy człowiek ma być stróżem swego brata ponieważ Bóg powierza człowiekowi człowieka. Mamy żyć dla drugiego i być otwartym na pomoc gdy bliźni jest w potrzebie. Stawianie na pierwszym miejscu siebie, własnego „ja” prowadzi do wynaturzenia człowieka jako osoby, bo tylko w zdrowej relacji do drugiego może być wolny i dobrze się rozwijać. Gdy w parlamentach głosuje się w majestacie prawa przeciw życiu, prawo staje się bezprawiem. Demokracja bez wartości i poszanowania życia prowadzi do tyranii i uzurpuje sobie prawo do dysponowania życiem słabszych, bezbronnych, starców. Zabijając, człowiek staje się niewolnikiem grzechu. Jest mordercą. Jak Kain pozbawia się łaski Bożej. Kain jest świadomy swego złego czynu i wie, że zasłużył na karę. Wyznaje, że jego wina jest zbyt wielka, nie ma w nim wiary w miłosierdzie Boże. Dzisiaj człowiek tak zniekształcił swoją wrażliwość, że nawet nie czuje się winny. Odłączenie od Boga sprawia, że sam pogrąża się w śmierci. Stworzenie bez Stworzyciela znika i samo się od Boga odwraca. Życie staje się dla niego rzeczą i może zrobić z nim co zechce. Staje się panem życia i śmierci. Człowiek, który nie szuka Boga, nie poznaje Go staje się często istotą bezrozumną i czyni to co się nie godzi. Liczy się tylko to by mu było wygodnie i dobrze, wykorzystując drugą osobę jako rzecz dla własnej przyjemności i korzyści. Dziecko poczęte często traktuje jako produkt uboczny. Następuje pomieszanie dobra ze złem. Człowiek tak się zamotał w kłamstwo, że już nie wie czy kłamie czy mówi prawdę. Doświadcza tak zwanej ślepoty moralnej. Każdy występek przeciw życiu czy to aborcji czy eutanazji pomimo wyrażonej skruchy będzie obarczony konsekwencjami tego czynu nierzadko na pokolenia. Sumienie to miejsce do którego zawsze puka Bóg i go porusza, mobilizuje do nawrócenia. „Krew brata mego woła ku mnie z ziemi „ mówi Bóg. Krew każdego zabitego człowieka woła do Boga z głębi ziemi. O działaniach pro live Jan Paweł II pisze w Encyklice pisze także o dobrych rodzinach otwartych na życie. Rodzinach, które traktują dzieci jako najpiękniejszy dar od Boga. Przyjmują one dzieci własne jak też adoptowane zdarza się że adoptowane są także dzieci chore i niepełnosprawne. Powstają ośrodki opiekuńcze np. dla samotnych matek. Rozwój medycyny i epidemiologii sprawia, że może ona walczyć z wieloma dotychczas nieuleczalnymi chorobami. Obserwuje się wzrost wrażliwości i otwartość serc na ludzką biedę i niedostatek. W odpowiedzi na ustawy o dopuszczalności aborcji czy eutanazji powstają ruchy obrońców życia. Budzą one wrażliwość społeczną na krzywdę ludzką. Wiele ludzi bezinteresownie służy pomocą ubogim i potrzebującym. Kościół bardzo wyraźnie angażuje się w obronę życia szerząc wśród ludzi Ewangelię życia. Nieocenione jest też zaangażowanie osób konsekrowanych w pomoc biednym, chorym, opuszczonym zarówno w kraju jak też na misjach. Coraz częściej promowana jest cywilizacja życia przeciwko cywilizacji śmierci. Ojciec Święty porusza też problem bardzo destrukcyjnego wpływu wojny, krzywdzie i cierpieniu dzieci. Porusza problem kary śmierci. Aby dać szansę przestępcy na przemianę jego życia. Zwraca uwagę na wzrost zainteresowania jakością życia.

 

2. Przyszedłem aby mieli życie

Tylko życie w Chrystusie jest pełnią życia. On jest słowem życia. Nasze życie bez Jezusa nie jest nic warte. Świadomość naszej grzeszności i ułomności zbliża nas do Jezusa, bo wszystko mogę w Tym, Który mnie umacnia. W tej części dowiadujemy się jak Bóg zachwyca się swoim stworzeniem. Skoro jesteśmy stworzeni na obraz i podobieństwo Boga samego, nie możemy nie kochać życia. Udział człowieka w Boskim pochodzeniu sprawia, że wciąż za Bogiem tęsknimy. Pragnieniem Boga jest by człowiek Bogiem żył cały - w myślach, w uczynkach. Bóg pragnie w człowieku odpocząć. Tylko Bóg jest Panem życia i tylko On może nim rozporządzać. Tylko Bóg może powiedzieć Ja zabijam i Ja ożywiam. „Cóżeś uczynił”? – pyta Kaina. Stworzył człowieka i obdarzył go rozumem aby ten mógł wybierać dobro a odrzucać zło. Bóg ma udział w stwarzaniu człowieka w akcie miłości małżeńskiej. Miłość do opuszczonych, głodnych, uwięzionych, bitych to miłość do Chrystusa. W pojęciu ludów dawnych nie mieściło się występowanie przeciw życiu nienarodzonemu. Brak potomstwa był przekleństwem a ludzie starzy byli szanowani gdyż posiadali mądrość, którą przekazywali nowym pokoleniom.

 

3. Nie zabijaj

Przykazanie nie zabijaj jest pierwszym z zakazów Dekalogu, które Jezus przypomina młodzieńcowi pytającemu Go jakich przykazań ma przestrzegać: Jezus odpowiedział pytającemu : Oto te: Nie zabijaj, nie cudzołóż, nie kradnij”. W pierwszych wiekach zabójstwo zaliczano do grupy trzech najcięższych grzechów – wraz z apostazją (czyli przejściem na inną wiarę) i cudzołóstwem. Skruszony zabójca odbywał długa i uciążliwą pokutę publiczną zanim udzielono mu przebaczenia i ponownie przyjęto do wspólnoty kościelnej. Jan Paweł II mówi że w sytuacji napadu człowiek ma prawo do obrony własnej w myśl przykazania miłości do siebie samego. Jeśli w wyniku obrony napastnik zginie jest on odpowiedzialny za własną śmierć. O karze śmierci – jest ona dopuszczalna tylko wówczas gdy środki bezkrwawe nie zapewniają bezpieczeństwa publicznego. Dzisiaj jest to już niezwykle rzadkie wydarzenie. Nikt nie ma prawa zabić osoby słabej czy chorej, czy to embrion, płód, człowiek stary czy chory. Prawo które jest bezprawiem nie może być przestrzegane. Dzieciobójstwo i przerywanie ciąży jest okropnym przestępstwem. Decyzja matki na zabicie dziecka jest często kierowana ciężkimi warunkami i dobrem jej już żyjących dzieci. Do tej decyzji często nakłaniają rodzice, przyjaciele, dziadkowie, znajomi, lekarze, prawodawcy a także wyborcy, którzy wybierają władze promującą cywilizację śmierci. Tworzy się tak zwana struktura grzechu. Dawniej ludy pogańskie stosowały dzieciobójstwo i przerywanie ciąży. Dzisiaj czynią to także chrześcijanie. Wszystkie osoby współdziałające w mordowaniu nienarodzonych podlegają ekskomunice. Badania prenatalne są dozwolone tylko w przypadku podjęcia leczenia dziecka w łonie matki. Ojciec Święty odnosi się krytycznie przeciwko uporczywej terapii, która przysparza choremu cierpień a w konsekwencji prowadzi do śmierci. Rozwój medycyny paliatywnej sprawia że chory nie musi już cierpieć. Podawanie środków przeciwbólowych i uspokajających może czasem przyspieszyć moment śmierci ale nie będzie to eutanazja. Chory powinien mieć prawo do odmowy z korzystania ze środków przeciwbólowych wówczas gdy swoje cierpienie pragnie złączyć cierpiącym Chrystusem. Warto zadbać by moment śmierci jeśli to możliwe był przeżywany świadomie. Chory prosi o śmiercionośny zastrzyk tylko wówczas gdy czuje się opuszczony i niekochany. „Ja zabijam i Ja ożywiam mówi Bóg”. W sytuacji gdy prawodawcy nie uznają praw człowieka albo je gwałcą wówczas ich zarządzenia pozbawione są mocy prawnej. Każde prawo ustanowione przez ludzi ma być zgodne z prawem naturalnym – prawem Bożym. W przeciwnym wypadku mamy do czynienia z bezprawiem lub aktem przemocy. Nie wolno nigdy głosować za takim prawem które zezwala na zabijanie. Ojciec Święty Jan Paweł II w1983 roku w Częstochowie podał kryteria wyboru do władz państwowych. „Stosunek do daru życia jest wykładnikiem i podstawowym sprawdzianem autentycznego stosunku do Boga i człowieka, czyli sprawdzianem i kryterium autentycznej religijności i moralności”.

 

4. Mnieście to uczynili

Głoszenie Ewangelii życia czyli głoszenie Chrystusa jest zadaniem wszystkich chrześcijan. Zebrani w 1991 roku kardynałowie wystąpili z propozycją ustalenia daty Dnia Świętości Życia. Powyższa sugestia uzyskała poparcie Ojca Świętego. Dzień Świętości życia jest obchodzony 25 marca w uroczystość Zwiastowania. Realizacja Ewangelii życia na co dzień to okazywanie miłości dla innych i dar z samego siebie. Dar z siebie nierzadko przyjmuje formę heroizmu. Heroizmem jest ofiara gdy matka wybiera życie dziecka a sama decydując się oddać własne. Heroizm to także oddawanie organów, czy przyjęcie kolejnego dziecka przez matkę doświadczoną trudami codziennego życia i czasem skrajnym ubóstwem. Jesteśmy zobowiązani uwrażliwiać siebie i innych na potrzeby bliźnich, słabych, głodnych, opuszczonych, uwięzionych, także starych, samotnych i nienarodzonych dzieci. Bo Chrystus powie „ Wszystko cokolwiek uczyniliście jednemu z braci moich mnieście uczynili”. Należy podejmować wysiłki wychowawcze, które zachęcą wszystkich i każdego do wzięcia na swoje barki brzemion innych. W tym celu utworzono:

• poradnie rodzinne,

• prowadzenie nauki naturalnej regulacji poczęć,

• ośrodki pomocy dla samotnych matek,

• ośrodki dla osób uzależnionych, uwrażliwianie na miłość do osób starszych,

• powstają nowoczesne szpitale i kliniki oraz wiele innych działań.

Zmienia się myślenie lekarzy, pielęgniarek, zakonników zakonnic, kapelanów, wolontariuszy by działać zawsze z miłością zgodnie z sumieniem. Służba życiu na wielu płaszczyznach pozwala się w pełni zrealizować. Ewangelium vite porusza też problemy demograficzne świata oraz sprawiedliwy podział dóbr i środków zapewniający wszystkim narodom rozwój i godny poziom życia. Wiele słów poświęca rodzinie. W rodzinach tych dzieci wychowuje się w oparciu o dobre wartości, zwraca się uwagę na wspólną modlitwę wielbiąc Boga. Ważne jest promowanie rodzin pokoleniowych gdzie miejsce i oparcie znajdują starsi rodzice. Mówi też o formowaniu sumienia by człowiek stawał się bardziej ludzki. Inną formą pomocy jest adopcja na odległość. Ojciec Święty uwrażliwia też na wartość cierpienia Dla podkreślenia tej wartości ustanawia Światowy Dzień Chorego. Sam ojciec Święty by mieć dostęp do profesjonalnej wiedzy medycznej ustanawia Akademię Papieską Pro Vita, której zadaniem jest studiowanie podstawowych problemów medycyny i prawa mających znaczenie dla promocji zdrowia i obrony życia. Ojciec święty wiedział że bez zaangażowania rzeszy osób wykształconych, inteligencji, dobrych środków przekazu nie będzie możliwe odwrócenie tej śmiercionośnej sytuacji. Apeluje też do kobiet które dopuściły się przerwania ciąży. Wzywa ich do pokuty, przylgnięcia do Bożego Miłosierdzia, by swój ból i cierpienie po stracie dziecka wykorzystały jako świadectwo w obronie dzieci poczętych się. Na zakończenie Encykliki Evangelium vitae Jan Paweł II przywołuje postać Maryi, Matki Jezusa Chrystusa, która z pokorą, bezdyskusyjnie przyjęła życie, strzegła je i chroniła. W pięknej modlitwie zwraca się do Maryi zawierzając Jej sprawę życia.

O Maryjo, jutrzenko nowego świata,

Matko żyjących,

Tobie zawierzamy sprawę życia:

spójrz, o Matko na niezliczone rzesze dzieci,

którym nie pozwala się przyjść na świat,

ubogich, którzy zmagają się trudnościami życia,

mężczyzn i kobiet – ofiary nieludzkiej przemocy,

starców i chorych zabitych przez obojętność albo fałszywą litość.

Spraw, aby wszyscy wierzący w Twojego Syna

potrafili otwarcie i z miłością

głosić ludziom naszej epoki Ewangelię życia.

Wyjednaj im łaskę przyjęcia jej

jako zawsze nowego daru,

radość wysławiania jej z wdzięcznością całym życiu

oraz odwagę czynnego i wytrwałego świadczenia o niej,

aby mogli budować, wraz z wszystkimi ludźmi dobrej woli,

cywilizację prawdy i miłości

na cześć i chwałę Boga Stwórcy, który miłuje życie.

 

Od napisania Encykliki Ewangelium Vitae minęło wiele czasu. Od tamtej pory powstają wciąż nowe inicjatywy służące życiu. Nie śpią też siły zła. Gdy osoby odpowiedzialne za promocję cywilizacji śmierci, które (idąc myślami Ojca Świętego) jak istoty pozbawione rozumu i zdrowego rozsądku oraz wiedzy wynikające choćby z obserwacji natury. Wierzę i gorąco ufam, iż Jan Paweł II obecnie Święty wraz z Maryją Aniołami i Świętymi w niebie będzie wspierał wysiłki podmiotów zmierzające do zwycięstwa cywilizacji życia i miłości.

(Opracowała i przybliżyła słuchaczom Teresa A.)

 

Gościmy

Naszą witrynę przegląda teraz 75 gości 

Statystyka

Odsłon : 226688